баста

  • 181Інжіл — (Библия:гр. biblia кітап) – христиандық Шығыста IV ғ. бұрын емес қолданыла бастаған иудейлік Қасиетті Жазу (Китвей ха кодеш) және христиандық Қасиетті Жазу (Көне және Жаңа Өсиеттер) кітаптар корпусының (жиынтығының) аты. Көне еврейлік… …

    Философиялық терминдердің сөздігі

  • 182БАСТОВАТЬ. — Собств. р. образование XIX в. с суф. овать от сущ. баста «переставать играть». Сущ. баста заимствование из ит. яз …

    Этимологический словарь Ситникова

  • 183темір қанат — Қанаты қатая бастаған, ұшуға талпына бастаған (құс) …

    Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • 184тұсау кесу — Жүре бастаған жас баланың екі аяғын байлаған жіпті қиып, ырым жасау. этногр. Жаңа жүре бастаған баланың аяғына жіп байлап кестіретін дәстүр, ырым …

    Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • 185ақшам сөну — (ҚХР) шам жағылған уақыт, ел орынға отыра бастаған мезгіл. А қ ш а м с ө н і п, ел орынға отыра бастаған (Ғ. Қан., Бұрқ., 287) …

    Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • 186қоштау — (Алм., Кег.) қостау, мақұлдау. Оның үй салу туралы айтқан бікірін мен де қ о ш т а й м ы н (Алм., Кег.). Бақытқа жолды бастаған, Халқым сөзін қ о ш т а ғ а н («Қ. Т», №99, 1940). Бұл звенолардың бастаған ісін басқа колхозшылар да қ о ш т а п,… …

    Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • 187шәуіш — 1 (Гур., Тең.; Маң., Шевч.) жұқа қабыршақ мұз, су жағасында жаңа ғана іліккен мұз, жаңа ғана қатқан, қата бастаған мұз. Ш ә у і ш жүрді, ш ә у і ш болса, балық шоғырланады, ауға балық көп түседі (Ж. Досқ., ҚТЖЕ, 11). Күз түсіп өзенге ш ә у і ш… …

    Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • 188қара — азық. Астық д.м. Соғыс зардабын елдің дендеп түсіне бастағаны да биыл жаз: қант шай, қ а р а а з ы қ т ы ң көзі кеміді (Ә.Сарай, Атырау, 310). Қара ала қаз. Қаздың қара ала түсті бір түрі. Көл бетін жапқан қ а р а а л а қ а з бен қасқалдақ,… …

    Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • 189сылама — I … Бірақ жақұт көзді алтын жүзіктері мен қызыл маржанды қос сырғасын, с ы л а м а с ы н а байлайтын зерлі оқасын көпке дейін сандығының түбінде сақтап келді (Ә.Тәжібаев, Хаттар сөйле., 10). II … Тұсында әуел бастағы қарағай лашықтардың орнына… …

    Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • 190үскіріктет — ет. Үскірік жүру, күн қатты суыту. Әлгінде кіреукелей бастаған ұшпа бұлттар ары бері жосыла бастағанда «ү с к і р і к т е т і п кеп қар жауып қалмаса не қылсын» деп күдік те білдіріп еді (Лен. жол, 23. 11. 1977, 2) …

    Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • 191бағоҷ — [بغاج] чизу чорае, ки барои ба ҷое фиристодан бо роҳи оҳан, ҳавопаймо ва ғ. баста месупоранд; бағоҷ кардан баста супоридани бор (барои бо роҳи оҳан ё роҳи ҳавоӣ фиристодан ба ҷое) …

    Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ

  • 192бастабандӣ — [بست ه بندي] баста баста кардан, печонда бастани моле (мас., ба қуттиҳо, халтачаҳо) …

    Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ

  • 193бӯғча — [بوغچه] чизҳои ба чодар басташуда (хусусан либосҳо), банд, баста, тугунча; як бӯғча як банд; буғча кардан ба чодар бастан, дар чодар баста мондан (бо мақсади ғун кардани либосу либосворӣ); сарфа кунам, сагон баранд, бӯғча кунам, мушон хӯранд… …

    Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ

  • 194галлагов — [گله گاو] 1. якчанд гови аз гардан ба ҳам баста, ки дар хирманкӯбӣ ба кор мебаранд 2. маҷ. бетартибӣ, тӯпаланг, ҳарҷу марҷ; галагов кардан а) говҳоро ба ҳам баста хирман кӯфтан; б) маҷ. талотӯб кардан, мағалу тӯпаланг барпо кардан …

    Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ

  • 195гарданбанд — [گردن بند] 1. ҳар чизе аз матоъ, ки ба гардан баста ё печонда мешавад (мас., шарф, галстук ва ғ.) 2. асбоби зинат, ки занон ба гардан мебанданд, гулӯбанд, ғафабанд, тавқ 3. афзоре аз чарм ё чизи дигар, ки ба гардани асп, хар, саг баста мешавад,… …

    Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ

  • 196даста — [دسته] 1. он қисми абзору асбобу анҷом, ки бо даст гирифта мешавад: дастаи дос, дастаи каланд, дастаи корд, дастаи кӯза, дастаи теша, дастаи чойник, дастаи қамчин 2. бастаи гулу райҳон, гулдаста; як қабза хор, шибоғ, химча ва ғ. ки якҷоя баста… …

    Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ

  • 197қуфл — (қулф) [قفل // قلف] 1. олати филизӣ, ки бо он дари хона, сандуқ, ҷевон ва ғ. маҳкам мекунанд 2. гуфт. кулангдони силоҳи оташфишон: қуфли пулемёт; қуфл будан баста будан, маҳкам будан (бо қулф); қуфл задан қулф овехтан, бастан; қулф кардан; қуфл… …

    Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ

  • 198побаст — [پابست] 1. он ки ё он чи пояш баста шудааст; побанд будан а) пои чизе баста будан; б) гирифтор будан, муқайяд будан, побанд 2. муқайяд, гирифтор 3. кит. таҳкурсӣ, бунёд …

    Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ

  • 199пӯшида — [پوشيده] 1. сифати феълии замони гузашта аз пӯшидан 2. пинҳон, нуҳуфта, махфӣ, махфиёна; пӯшида мабод, ки… махфӣ намонад, ки…; пӯшида нест, ки… махфӣ ва пинҳон нест, ки…, равшан аст, ки…; пушида мондан махфӣ мондан, ниҳон мондан 3. пӯшидагӣ, аз… …

    Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ

  • 200шашдар — [شش در] 1. ҷое ва чизе, ки шаш дари баромад дошта бошад 2. дар бозии нардмавриде, ки яке аз бозигарон ҳамаи шаш хонаи пеши роҳи ҳарифро гирифта роҳи ӯро баста бошад 3. баста будани роҳи баромад ва наҷот; ба шашдар афтодан а) шашдар шудан дар… …

    Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ